Ind disable

2010 മാർച്ച് 17, ബുധനാഴ്‌ച

ദു:സ്വപ്നങ്ങള്‍


ഏതോ വിഷദത്താല്‍



എന്നോ ഉറങ്ങിയ



എന്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്



ഒരു സാന്ത്വനമായ്



ഒരു ഉണര്‍ത്തുപാട്ട്  പോലെ



മെല്ലെ മെല്ലെ തഴുകി ഉണര്‍ത്തിയവള്‍



സ്വപനങ്ങള്‍ പങ്കുവച്ചെടുത്തു



ജീവിതം പകരം നല്‍ക്കാമെന്നു വാഗ്ദാനം നല്‍കി



പിന്നെ പിന്നെ എന്നോ .......



പകല്‍ കിനാവുകളില്‍ മാത്രമല്ല



പുലര്‍കാല സ്വപനങ്ങളില്‍ പോലും



കൊടുങ്കാറ്റ് വിതച്ചു



ഭയപെടുത്തും ദു:സ്വപനങ്ങളാക്കി മാറ്റി



പിന്നെ



കാണാമറയത്ത് അവള്‍



എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു......

2010 മാർച്ച് 7, ഞായറാഴ്‌ച

മായകാഴ്ചകള്‍ !!!

                                              

നടക്കാം നടക്കാം
തെരുവോരം ചേര്‍ന്ന് നടക്കാം .
തെരുവിന്റെ കാഴ്ച കണ്ടു നടക്കാം
തൃസന്ധ്യയോടൊപ്പം കൈ പിടിച്ചു നടക്കാം

മലര്‍ന്നു കിടന്ന് മാനം നോക്കാം
നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മാം
മണ്‍തരികളില്‍ ചിത്രം വരയ്ക്കാം
പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മേഘത്തോട് വിട പറയാം

ഇരുളിന്റെ ചില്ല് വാതിലില്‍ മുട്ടാം
മുല കച്ചയില്‍ ചുര മാന്താം
ചെന്താമര ചുണ്ടില്‍ കടിക്കാം
അടി വയറ്റില്‍ ഇഴയാം
കാര്‍ കൂന്തല്‍ പുതയ്ക്കാം
മടി ത്തട്ടില്‍ മയങ്ങാം

പുക ചുരുളില്‍ ഉണരാം
കണ്ണീരില്‍ മുഖം കഴുകാം
മാലിന്യത്തില്‍ കുളിക്കാം
ഭണ്ഡാരത്തില്‍ കൈയിട്ട് വരാം
വ്രണത്തില്‍ നാക്കിട്ടു നക്കാം
ജട കൊണ്ട് നാണം മറയ്ക്കാം
മുറി ബീഡിയില്‍ ആത്മ ശാന്തി നേടാം

വരേണ്യ കവിതക്ക് ആസ്വാദനം എഴുതാം
ആസ്ഥാന മന്ദിരത്തിനു മുകളീല്‍ കയറാം
പുരസ്കാരത്തില്‍ മുഖം പുഴ്ത്താം
ഞാനെന്ന ഭാവത്തില്‍ അഹങ്കരിക്കാം
പുഴുക്കുത്തില്‍ തലതല്ലി ചിരിക്കാം

ചുടല പറമ്പില്‍ തീ കായാം
പാമ്പിന്റെ മാളത്തില്‍ ഒളിക്കാം
മൂര്‍ഖന്റെ മൂര്‍ധാവില്‍ കൊത്താം
വിഷുപക്ഷിയുടെ പാട്ട് കേക്കാം
മേഘ പക്ഷിയോടൊപ്പം തേങ്ങാം

വൃദ്ധ സദനങ്ങളില്‍ അതിഥിയാവാം
പേറൊഴിഞ്ഞ ഗര്‍ഭ പാത്രത്തിനു കൂട്ടിരിക്കാം
ഊന്നു വടിയില്‍ നെടുവീര്‍പിടാം
കണ്ടു മടുത്തൊരു കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു -
വീണ്ടും നടക്കാം
വരണ്ടുണങ്ങിയ മണ്ണില്‍ സ്വയം ജീര്‍ണിക്കാം..

2010 ഫെബ്രുവരി 11, വ്യാഴാഴ്‌ച

രാധ !!!

രാധ,ഇവളെന്‍ രാധ
യദുകുല രാധയല്ല
കൃഷ്ണനുമില്ല..ഓടകുഴല്‍ നാദവുമില്ല!
കാല പ്രമാണങ്ങളില്‍ പുനര്‍ജനിപ്പൂ--
പുഴുകുത്തില്‍ വീണു അമര്‍ന്ന ജീവിതങ്ങളില്‍ ഒന്നുമാത്രം!
ജീവിത പന്ഥാവില്‍ നഷ്ടമായ പാവ നാടകത്തിലെ--
ആടി തിമിര്‍ക്കും കഥാപാത്രങ്ങളില്‍ ഒന്നു മാത്രം!!




നിഷ്കളങ്കമാം ബാല്യങ്ങളില്ല
മോഹങ്ങള്‍ പൂക്കുന്ന കൌമാരങ്ങളില്ല
യൌവനത്തിന്റെ ചോര തുടിപ്പുകളും എന്നേ മറഞ്ഞു.!
എന്നിട്ടും..
പിറവിക്കു മുന്‍പ്..മണ്ണില്‍ പുതഞ്ഞ ഭൂതകാലാവശിഷ്ടളില്‍--
അവള്‍ തേടുന്നു സ്വന്തമച്ഛന്റെ മുഖം.!
കളീകൂട്ടുക്കാര്‍ ഇല്ലാതെ
ചിതറി തെറിച്ച വളപൊട്ടില്‍ ഒരു പുല്‍ നാമ്പ് കൊതിച്ചു!
കള്ളിതോഴന്‍ ഇല്ലാതെ
ഹൃദയത്തില്‍ അടവെച്ചു വിരിയിച്ച മയില്‍ പീലി തുണ്ടില്‍ ‍
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്തു!


ചില്ല് വിളകിന്റെ കൈത്തിരി വെട്ടത്തില്‍
ഏകാന്തതയുടെ അഗാത ഗര്‍തത്തിലൊരു നിഴല്‍ കൂത്ത് നാടകം !!
കുടുംബ ഭാരങ്ങളില്‍ കരിതിരിയായി എരിഞ്ഞു തീരുന്ന അമ്മയില്‍ -
നിന്ന് ഉള്‍വലിഞ്ഞു പോയിവള്‍!
മുന്‍പേ പറന്നവരോടൊപ്പം പറക്കാന്‍..
ചിറകുകള്‍ ഇല്ലാതെ പോയിവള്‍ക്ക്!


കണ്ണുനീര്‍ കുരുതി കളത്തില്‍ ലയിച്ചു ഒരു തേങ്ങലായി!
മൌനത്തിന്റെ ഇടനാഴികളില്‍ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട-
പൊട്ടിയ തകര ചെണ്ട പോല്‍
നിശബ്ധയാം യാമങ്ങളില്‍ അവള്‍ സ്വന്തം നിഴലില്‍ ഉരുകി ഒലിച്ചു..!
നിലവിളക്കിനു കരിയാക്കിയവര്‍ അന്തകാരം പകരം കൊടുത്തു !.




ഒരു നാള്‍ വരും
നിലാവുള്ള രാത്രികളില്‍ ഒന്നില്‍ നിന്റെ
നിഴലുകല്കു ചിറകുകള്‍ വിടരും..!!
ഒരു നക്ഷത്രമെന്കിലും നിന്റെ വിരല്‍ തുമ്പിനെ തഴുകും !!
കത്തിയമര്‍ന്ന വെണ്ണീരില്‍ നിന്നൊരു പക്ഷി ഉയരും..!!
അത് നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ തലോടും..!!
അതിനു മുന്‍പേ ഈടുകൊള്‍ക്ക എന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ഉള്‍തുടിപ്പുകള്‍.


അധികമാകിലോരിക്കലും -
ഞാനെന്റെ ജീവിതം ആ കാല്‍ പാദങ്ങളില്‍--
സമര്‍പ്പിച്ചാല്‍ കൂടി..!!!

2010 ജനുവരി 17, ഞായറാഴ്‌ച

വേര്‍പാട് !!!


വേര്‍പാട് മനസിലൊരു മുറിപാട്‌ പോലെ
വേദനയാണെങ്കിലും
വഴി പിരിഞ്ഞു പോകുന്നവര്‍ പാതിവഴിയില്‍ -
പതിയിരിക്കില്ല.

അപമൃത്യു ക്ഷണിക്കാതെ വന്ന അതിഥിയെ പോലെ
വരുന്ന മൂഹൂര്‍ത്തമാണെങ്കിലും
നീ ബാക്കിവെച്ച സ്മരണകളില്‍ ബലിക്കാക്കകള്‍
കൊത്താതെ നോക്കണം.

ഏകാന്ത പഥിക ജീവിതം കരിനിഴല്‍ കാര്‍ന്നു തിന്നുന്ന -
ആശങ്കയാന്നുവേങ്ങിലും വ്യാകുലകതകളില്‍
പൊലിയാതെ കാക്കണം ..

നിന്‍റെ ശവകുടീരത്തില്‍ ചൊരിയുന്നു
എന്‍റെ ഗാഡമായ കണ്ണുനീരിനോടൊപ്പം
പറയാതെ പോയ വാക്കുകളാല്‍
കേള്‍കാതെ പോയ ശബ്ദത്തിനാല്‍
കാണാതെ പോയ കാഴ്ച്ചകളാല്‍
എഴുതാതെ പോയ വരികളിനാല്‍
ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഭാഷയിലൊരു
പ്രണാമം ...

നിന്‍റെ നിറമുള്ള സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നിറച്ച തോണി
നിലാവുള്ള രാത്രിയില്‍ നിളയുടെ തീരത്തടുത്തപ്പോള്‍
ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിലും
സമുദ്രത്തിന്‍റെ സാന്ദ്രതയിലും
നിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകളെന്നോടൊപ്പം
കേഴുന്നു..

നിന്‍റെ ജീവന്‍റെ തുടിപ്പുകള്‍ തേടി
തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നു ഞാന്‍
അലിവോടെ ...
പക്ഷേ ...
ചുവന്ന മണ്‍കൂനകള്‍ പുതച്ചുറങ്ങുന്ന
പച്ച ജീവന്‍ കാണാതെ ഉഴലുന്നു
മിഴികള്‍....

തെരുവിലൂടെ ഒഴുകിയകലുന്ന
സൂര്യ വെളിച്ചം പോലെ
ജ്വലിച്ചുയര്‍ന്ന നിന്‍റെ
ജന്മ വേഗം എന്നില്‍ നിന്ന്
വേര്‍പെട്ടു പോകുന്നു..

വേര്‍പാട് ഒരു വിലാപമായി
ഒരു നേര്‍ത്ത ഗദ്ഗദമായി
സായം സന്ധ്യയുടെ അന്ത്യയാമത്തില്‍
ഏതോ രാപ്പാടിയുടെ പാട്ടുകളൊരു-
തേങ്ങലായി ഉയരുന്നു ...!!!

2009 ഓഗസ്റ്റ് 27, വ്യാഴാഴ്‌ച

2009 ഓഗസ്റ്റ് 4, ചൊവ്വാഴ്ച

അവള്‍ !!!

കബന്ധങ്ങള്‍ നീന്തുന്ന നദിയില്‍ ‌മുങ്ങി നിവര്‍ന്നു
പാപ ഭാരങ്ങള്‍ പകുത്തെടൂത്തു
അവള്‍ വരവായി....!
ഈറനണിയും നിലാവ്‌ മുഖം പൊത്തി --
മഴ മേഘങ്ങളില്‍ ഒളിക്കുബോള്‍
കൈയില്‍ ഒരു ചൂട്ടു മിന്നിച്ചു
നിഴലിനോട്‌ പട വെട്ടിയവള്‍ വരികയാണ് ....!

ചാനല്‍ കോമരങ്ങള്‍ ഉറയുന്ന ചില്ല് മേടയില്‍ നിന്ന്.
പരസ്യ പലക കറന്നെടുത്ത മേനികുളിരില്‍ നിന്ന്.
ഒളി കാമറയുടെ ഒളിയമ്പുകളുടെ പ്രഹരമേറ്റ്
നാഭിയില്‍ കരിഞ്ഞ ജീവിത്തില്‍ നിന്ന് !

ഒടുവില്‍ മണ്ണ് മണ്ണോടു ചേര്‍ന്ന് പുതയാന്‍ -
കച്ച തുന്നി ഉള്ളം കയില്‍ ബാക്കി വെച്ച് അവള്‍-
ഉപേക്ഷികാനാവാത്തത് കൈ നീട്ടിയെടുത്തു .
ശവ ദാഹ താളത്തില്‍ മെല്ലെ ചുവടു വെച്ച് ..
പുഴുക്കുത്തു വീണ മോഹങ്ങള്‍ മാറാപ്പില്‍ മുറുക്കി.
പേനരിക്കും കനവുകള്‍ മുടിനാരു കൊണ്ട് കെട്ടി.
കാലിന്റെ ചുഴയില്‍ കുടുങ്ങിയ കടിഞ്ഞൂലിനെ -
മാറോട്‌ അമര്‍ത്തി .
ചിതറി തെറിച്ച ചിന്തകള്‍ പെറുക്കി എടുത്തു.
മൊഴികള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ കുരുങ്ങിയ തിളച്ച മൌനം -
കുഴയലിയില്‍ കുരുക്കി..-
ചുളിവ് വീണ ഓര്‍മ്മകള്‍ മിഴികളില്‍ കിടന്നു വറ്റിച്ച് .
കണ്ണുനീര്‍ കഞ്ഞി കലത്തില്‍ ഉരു‌ക്കി ഒഴിച്ച് .
ഓട്ട വീണ സ്വപനങ്ങള്‍ കോന്തലയില്‍ മുറുക്കി കെട്ടി.
പുലര്‍കാല രാവില്‍ ഞരവില്‍ തുടിക്കും കാമ സില്‍കാര --
ഒച്ചക്കള്‍ അസ്ഥി തറയില്‍ തച്ചു ഉടച്ചു .
ആര്‍ത്തി കുടിച്ചു വറ്റിച്ച കിണ്ണത്തില്‍ ഓട്ട മുക്കാല്‍ കാണീക്ക ഇട്ടു.

മഴ കാറ്റ് പോലെ വീശി ഒഴിഞ്ഞു .
അവള്‍ പടികടന്നു ..
പിന്‍ വിളിക്ക് കാതോര്‍ക്കാതെ ...
ഇറ വെള്ളം പോലെ അവള്‍ നടന്നു പോയി...!!